O soño de Herodes


25/12/2010
-Son Herodes e rabeo por arrincarlle a cabeza a todos os mesías que ouvean tras as miñas costas...
-Que falas?
-Se es capaz de esperar uns días, cóntocho...

27/12/2010
-Pero, que hostias?
-Ola!
-Que pasou onte?
-Nada home, cousas miñas
-E unha merda!
-Mañá, que agora teño presa

28/12/2010
-Home, tas aquí
-Jaja, estou
-Non me tiñas que contar algo?
-Xa cho dixen, nuns días
-Serás filladeputa!
-Algunhas veces sono, pero esta historia, hache encantar verás -sorrindo- Vémonos!
-Cando ti queiras!

29/12/2010
-Tes tempo?
-Non, pero o fago
-Mellor entón, deixámolo para mañá

1/01/2011
-Podes vir?
-Si o, pero que pasou? menuda cara!
-Imos a casa de María
-E logo? Precisamente eu tiña que falar con ela
-Pois non vai poder ser -violentada-, colgouse esta noite
-Xesús, que fixo?
-Parece que estaba preñada, demo de muller! -alporizada-, e non se lle ocorreu outra cousa que parir pola sua conta e deixar o neno diante do mosteiro...

6/01/2011
-Ola, que che ocorre?
-Vai mirar o nicho!
E cara aló foron media ducia de homes de Rabo de Galo e de Cabeza de vaca, para ler o que a María encargara a funeraria facía uns días:
"-Bos reis, papaíño"

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena