Kyrie eleison

Christe eleison, Kyrie eleison, repite o señor do fondo mentres eu aguanto a merda de ter que estar en pe a estas horas da mañán. Non vai demasiado frío. Xa sei estamos en xuño... pero isto é Lugo e o polo sur non está tan lonxe.
-A señora Xosefa era unha muller moi distinguida
-(Ei?)
-Hoxe reunímonos para aliviar a dor da súa familia
-(Bueno)
-Aos noventa e tres anos Xosefa Caamaño nos deixou para estar co noso señor
-(Xa)
-Como dixen era unha persoa que sempre ía ben vestida e peiteada, moi elegante
-(Limpa si, na terra non se deixaba caer)
-Acompañamos no sentimento as súas fillas Carme e Ramona e a súa familia

A Carme ri cara mín, ao señor cura a súa nai lle puña o rosario do revés. Unha tarde cando ían cara a fonte e don Pedro viña de recoller unhas castañas na terra do Lisboao:

-Boas tardes Xosefa
-Boas tardes don Pedro
-Ola Carme, que... ides cara o lavadoiro?
-Si, vai frío pero hai que facelo
-Si- a nena Carme
-E non sería mellor ir un pouco máis tarde
-O pai di que vai chover
-Si-mirando ao ceo- pode ser

A Xosefa retomou o paseo e don Pedro, tentou falar un pouco máis

-Carme, que tal na escola?
-Ben
-Vai moi ben, o Xavier, dí que ten unha letra moi bonita
-Ai si, vasme ter que escribir o "diostesalvemaría"
-Hao de facer, xa llo direi ao mestre
-Non que veña o sábado pola tarde, que hei de estar na igrexa
-Bueno
-E veña vostede que hai que levar algo para coser
-Bueno
-Vostede faino tan ben
-Mellor a Rosa do Capador
-(Non ela non)

O sábado as cinco, chegou Xosefa xunto don Pedro.

-A nena está enferma, non puido vir pero ...
-Ves polo que hai para coser
-Si- sonrosada cara de fresón
-Están alí, podes ir a collelos

Ao entrar, a Xosefa tirou a estola e cando estaba a recollela sentíu as presas de don Pedro.

-Deixe que xa a collo eu, non se preocupe
-Non, non, son unha parva
-Non Xosefa, eu que son un desordenado


Vaia co señor cura, ule a home!!

2 comentarios:

  1. Querida Marisolete,
    ¡Menudas misas cantadas que entonaba el señor cura! ¡Cantos Gregorianos! ¡Música celestial para los oídos de Xosefa, que en paz descanse hasta el fin de los tiempos... del señor cura!jajajajajajajajaja.
    Biquiños.

    ResponderEliminar
  2. Despois de todo aínda que non queiramos no paquete vai incluido o que vai incluido...
    E un home por moi longa e negra que leve a saia... segue a "mexar" (as miñas desculpas) polo mesmo sitio.

    SPNB

    ResponderEliminar

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena