PDCG


A educación inculcada, non me deixa dubidar das boas intencións no inicio, da Lei 7/1996 de desenvolvemento comarcal. Pero desgraciadamente, é sabido que máis cedo que tarde, se converteu nunha burbulla máis, alimentada polos fondos europeos e devezos das distintas familias de "politólogos", e outra animalia, coas que foi casando o noso finado vilalbés.

Por moitas teses que se fagan, as filias e fobias entre os predadores que residían ao longo do territorio, non terían sido suficientes como para censura-lo feito de teren esquilmado as posibilidades do país para seren un proxecto de futuro, imprescindible para nós e para os que hoxe andan a formar parte da mobilidade exterior.

Malia todo isto, a desventura sería te-la certeza de que nestas alturas, na nosa terra,
 o modelo deste partenariado parasitario non tería cambiado, non si?


TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena