Desambigüidades

a cadela xoga cos rotuladores mentres eu deseño a corredoira pola que se debuxan as pegadas das liminalidades que abrollan nas paredes dos encontros coa animal que se engaiola reclúe no cadáver dun vello teatro Híkuli

ela anda collida da correa do crego ás poéticas infinitas que limpas de carrachas deixan a súa semente nos illós que afogou o río ao apagarse na extrema da estación e ouvea no limiar do picouto que suprime os embudes das paisaxes que os que nos regueifan inclúen na súa pastoral

mais non expira cando a obstrución da xugular encolle as cuncas do baldeirado no presebe e se retrousa na graza tabernaria dos que aboian en tódalas angueiras que varreron as posicións daqueles que non concorrendo investiron o seu espazo en sinala-los marcos doutros que empregaron os cantos para que esvarasen as verbas na ecolalia do que aquí me conduce

The end

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena