Transbaballa

Dos meus dous ollos pequeniños, un non ve moi ben; nas miñas mans hai nove dedos tortos, fáltanme pelos na cabeza, arrastro a perna dereita sempre cara a esquerda e cando estou contigo teño a sensación de que non se che escapa que levo días pensando que, quizabes cando nos coñecemos andabamos os dous tan bébedos como para crer que hai cousas que cando as miras pódense ver do revés, como as estrías no teu cu, as mamilas invaxinadas ou a cicatriz no meu van. Pero non, por máis que me fixo non podo esquece-los tacóns altos, a minisaia e o suxeitador baixo a camisiña transparente.

Coñece-los dous corpos dáme unha vantaxe, antinatural para ti pero, cheíña de posibilidades para esta barriga de embigo grande, os teus nocellos afiados e para os que nos han mirar cando nolos tres saïamos a debuxa-las pegadas no chan diante dos escaparates, que non hai lugar mellor para mostrarse en días de choiva.

Algúns han dicir que temos as costuras reviradas, que nos faltan acordos na lencería e que non hai espellos que aturen a tres monstros coma nós. Haberá quen aínda replique e desenvaíñe a lingua para mostrala dende un recanto do andadeiro. Porén eu, mentres nos vexo: agarro a miña caralla, lambo nos meus peitos e desenvolvo as medias nas miñas pernas coa intención de bailar sobre as babas dos que coma min, reflexionan sobre os aconteceres do cotiá e do extraordinario.

Boas tardes, Zurich

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena