Incontinencia

Dáme dous motivos para non aforrar en palabras e, despois dá a volta que non teño tempo para angueiras existenciais. Dáme algo que me sorprenda, como dous eles onde debía haber un i grego, unha face revirada cara o sur ou unha escolma de verbas desordenadas na cabeza de Levy.  

Meu amigo, vai o sangue tan afeito a decrecer que, a negación da existencia propia non fecunda e, tan so se sinte o escaldazo da que lle salta unha faísca dende a cociña de ferro. Porén haiche dúas negacións máis, unha na miña vida mental e outra, na rúa que perdeu a choiva polos sumidoiros. Nada que ver coa muller que deitou a súa virxindade perdida, nas escaleiras da casa da nai, nin coa que renunciou ós ollos dun can con pedigree, nin coa que se mergulla ó mesmo tempo que se afoga, nos licores que lle emprestan.

Ó fin, se hei chegar a algunha parte, rogo que sexa antes que a hidrocefalia me roube o presente.

Boa noite, meu Ourense

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena