Hoxe, presenta-lo teu estado sexual drummondando sen forza-las identidades e escolle-las emocións na sombra do teu corpo, conferir que existen disposicións poéticas abafadoras, que sadomasoquizan a derme, e liberan un non sei que de dores de estómago. E logo eu aquí, condicionando o permisible, a impostura do que se pode amar, onde e cando. E na lírica, como en calquera outro lugar, haichos que empinan o seu amieiro a favor das humidades. E eu mentres, varro as intensidades... cos movementos do meu cu.

Teño por costume pensar en alto cando aínda non comecei a camiñar, e ás veces esquezo que na inversa, na da muller non hai agasallos, hai portas abertas, as máis delas prostituibles ou pechadas con cementos que chospen espermas envelenados en mel.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena