Esfoladura

A nena choraba e o neno suspiraba. A mociña sentíase unha e o mociño non se achegaba. Caros saen os marchamos dos mundos que construímos ó redor e logo, os entretecidos sentimentos pérdense nos buratos do nada. Mestúranse co que puido ocorrer e devólvenlle á muller unha cesta da costura chea de retallos que sobraron das saias e pantalóns que nunca bordou. E onte a vella saíu de paseo e topou un oco no seu saco de morto. E o oco púxoselle a falar tal que así:

-Darling, débesme unha vida
-E logo?, preguntoulle ela
-Débesma e con intereses

E a vella volveu romper a chorar. E o oco respondeulle:

-Ti segue, que os intereses van subindo

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena