Atallos

Os lenzos repíntanse na escola de artes e os alumnos máis novos aprenden a diferenza entre as liñas tortas e os tremores do lapis ó racha-la tea. Unha das mozas non perde o pulso mentres o profesor a machuca contra a parede, entón as cores perden a fermosura no ulir dos retretes, porque hai sensacións que escorrentan músicas doces e compoñen danzas que non se esperan antes de cumpri-los dezaoito. Logo xa non importa, pero entón as amigas pérdenche o respecto e falan contigo so para que non llo botes na cara e os rapaces míranche como se che coñecesen de onte pola noite. 

Existen moitas maneiras de desprezarse a si mesmo, e o Lois facíao aspirando xiz e borrando o seu sexo no historial da internet. Así cando viu á rapaza na clase de laboratorio non pensou que despois se cruzarían no corredor e que se pararía para pedirlle as chaves do seu despacho. O xefe de estudos tiña nos seus caixóns os cadernos que a súa predecesora lle quitara á nena de terceiro be. El non lle deu importancia até que a atopou rebuscando nos estantes e, sorprendida lle suplicou coas mans no fondo dos seus petos.

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena