RAG:

O galego dá vida, pola vida do Galego

1 comentario:

  1. Obrigado por estares atenta e difundir a ligazón.

    Concordo con os 10 puntos, mais só o 8º me parece realmente acertado. Digo así porque ata hai moi pouco o Galego sobrevivía sen institucións, sen TV, sen literatura, sen xornalistas, sen Igrexa... sen Escola. Agora que hai todo iso, máis mellor ou menos, o Galego vai de cránio cara o baleiro.

    Porén si se mantiña, coa trasmisión no seo da familia e nas rúas onde a cativaxe era colectividade.

    Reitero o meu apoio aos 10 puntos, mas falta algo esencial, falta responder á cuestión máis difícil: Porque a xente, HOXE, superadas as malfadadas adversidades históricas, segue abandondo a lingua de seu, herdada dos seus proxenitores, e non lla trasmite á súa descendencia?

    Supoño que a resposta é multivariable (que é resultado da confluencia de moitos factores), pero hai un que se me revela esencial:
    i) O "Galego normativa RAG" apenas serve para relacións internas e é tan parecido ao Castelhano que non se precisa exercitalo máis alá do que intimide, se estás en Secundaria, o feito de que te poidan suspender.
    ii) HOXE queremos ser, máis ca nunca, cidadans do mundo (non coitados emigrantes).
    iii) Sendo o Galego a lingua matriz do Português, integrármonos na lusofonía -cuestión de vontade política e un chisco de esforzo suplementario- daríanos a oportunidade de acceder a 250 millóns de persoas máis.

    ResponderEliminar

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena