Levo no cesto un novo cadaleito. Sorrí que teño unha sorte de crisantemos para enviarchos á dirección... E en canto a min, esta é unha maneira como calquera outra de mata-lo tempo, aínda que teño frío nas dedas e a gorxa de vidro, a nada de escachar. 

Na cinta escribiron a man: da túa amiga. Estiven a punto de encargar outras letras pero non collían no papel e ó fin, ti sabes, é unha parvada molestar ós vivos coas cousas dos mortos. 

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena