A noite é

A noite é o final do paseo de Adela, nos días de calor e nos que a choiva afoga as rúas. Ela vai mirando ós que camiñan como cangrexos para non tropezar e sacúdese do silencio saudando a alguén. De volta a casa bótalle atún á leituga e logo enche o prato da cadela. Despois, prende a tele, sube o volume e espera até que soa o timbre. Sorrí para si, non lle replica á veciña. Regresa a cociña, mastiga a ensalada cos dedos e ó terminar, deixa no fregadeiro a louza. Após camiña a pasiños o corredor, empurra a porta, apoia o bastón, senta na cama. Ó fin deita e déixase espertar.

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena