Imperativa

-Igual Galiza éche así...
-Así como?
-Consciente das súas eivas, in-dependente nos seus desexos:

aberta ó Atlántico, 
                               abrazada ás veciñanzas... 
                                                                            Peninsulada

4 comentarios:

  1. Fermosa, moi fermosa descuberta da nostalxia dunha patria.

    ResponderEliminar
  2. Nostalxia? Patria? Non soño cunha Galiza envolvida en marcos... Dáme medo, sen embargo, esquecela ou desdebuxala...

    ResponderEliminar
  3. Patria é, se cadra, apenas un latexo, unha vibración, un asubío... o compás dunha canción.
    Eu non quero dicir Estado, nin fronteira.
    Gosto do teu poema, da túa palabra.

    ResponderEliminar

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena