Freud, 1883

Podo eu pensar na miña delicada e doce amada coma nunha competidora...? A delicada natureza das mulleres... está moi necesitada de protección. [A emancipación levaría consigo] o máis precioso que o mundo nos ofrece:  o noso ideal de feminidade 

3 comentarios:

  1. Déixame que fique nu
    infinitamente ceibe
    mentres o tempo murcho
    ...vai pasando.

    (Na altura, a muller do veterinario tiña 18 anos e xa necesitaba ser protexido)

    ResponderEliminar
  2. Es moito...;-)
    E ti que, mandaches algún quintaliño?

    ResponderEliminar
  3. Ningún dos dous, si nos vemos a semana que ven, dígocho...;-)P
    A que competición te refires? Freud, explicou o que pensaba do feminismo (non cousa boa) nesta carta a súa parella... Algo moi similar ó que dixo certo político na súa ´´carreira´´ a Europa... Unha aperta...

    ResponderEliminar

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena