Pon atención na contorna, mira ben o teu arredor. Hai alguén? Un pedazo se cabe. Si me atopas, agárrame e dáme a volta. Ponme de diante para atrás, faime vomitar. Ábreme dende o cu ate a caluga. Mete a man, revolveme un pouco e busca algunha das miñas arterias. Faille un corte finiño. Sen destorzala, como unha boa carniceira. Mete a cabeza, achega os beizos e aspíraa.

Sinte como trema un nó dende o meu estómago ata gorxa.
Comparte extremos contigo.
Doe... Consola.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena