Mercado-tiña

Cando se fixo a primeira feira en Rabo de Galo avisaron para que se levase o que lles parecese porque, se non había con que,  non se podía facer.  Entón, cadaquén trouxo o que tiña, uns porcos, unhas galiñas, coellos, un cuxo...
Había un que tiña un castrón e, levouno tamén. O fillo do Eladio, o dono do animal, que era moi chistoso, ocorréuselle pórlle un cartel que dicía:
Pai fun, catro años. Castrón da aldea, agora un comediante.
Por estes cornos que teño, ha seguir a feira adiante.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena