Durmevelas

Vente andando que ela non quere que o mundo pare. Tráelle o perfume, o da saraiba do mar golpeando nas rochas -o de pola mañá cando aínda non lavou os dentes. Merca na cor da súa pel os doces enganosos enfariñados en talco.

-Parecen boas, dirixíndose á turista
-Como?
-As laranxas, teñen moi boa pinta e con esta calor...
-E o que ten agosto, dixo Iria

A moza da caixa colocoulle as cousas na bolsa e sinalou o prezo:

-Four dírhams
-Yees, thanks

A muller pasou pola cafetería do hotel antes de subir o seu cuarto e tomou o segundo café da mañá.

-Ola
-Ola
-Manuel, sinalándose a si mesmo

Non lle respondeu, limitouse a sorrir e a regresar ó espazo entre o azucre e a cunca. Sorbeu un pouquiño -arrefriara e estaba doce de máis-, e logo camiñou cara a cafeteira.

-A little, non así non -rogou-, more, more...

Cruzouse cos ollos do camareiro e deuse de conta  que tiña un dos botóns colgando. Vaille caer, pensou mentres collía varios boliños e marmelo de pexego e fresa. De volta á mesa, o de pexego esvarou. Entón, apareceu de súpeto o mozo que lle falara na tenda.

-Grazas, respondeu avergoñada

Sen insistir esvaeceuse novamente, deixouna cos silencios do seu almorzo, que tanto precisaba.

Aquela mañá espertara para sentir como lambían o seu cabelo que procuraba esconderse detrás do lombo. Sorrira, deixando caer a súa face, mostrando toda a pel, dende as pálpebras ata o queixo. Andiveran a sinalala no seu pescozo, enredado nas súas perlas, como suxeito por elas.

Fixera por durmir na almofada daquel peito e apoiara o seu corazón no ombreiro para gañar un amencer de améndoas e incenso. Despois o home fuxíu.

Finalmente descobrira, que hai aventuras de amor que figuran, outras ocorren e outras son... Claro que, 
en Yamaa el Fna ningunha delas chega ó segundo café.

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena