De exames

Nela perdía continuamente o fío lendo os apuntes. Gustaba de aprender, do que non, era do tempo que perdía mentres. Así que a rapaza aproveitaba para comer chocolate, facer a pedicura e masturbarse. As dúas últimas cousas, como levaban o seu tempo, non lle viñan a memoria fora da época de exames.

Telmo fumaba como nunca e, dende o seu cuarto, todo o piso ulía a coffeshop. O que para Nela era xaqueca segura, así que por iso ela non pasaba e o home aburríase.

Os luns eran os peores, canso de estar pechado todo o fin de semana. Non era que botase de menos a ninguén -nin as lerias no Abeiro-. De feito estábase ben sen ter que aguantar o Xan e sen andar a hostias cos de Rabo de Galo.

-Quen?
-Eu
-Vaia
-Veña muller, un café

Aquela tarde a moza non mostrou ningún encanto, nin disimulou as poucas ganas que tiña de velo.

-Como vas?
-Vou

Puxo a cafeteira no fogón e ordeoulle que collese os vasos, as culleres e o azucre.

-Vas querer leite?
-Un pouco
-Quéntao no micro

Ulíu a semi e baleirou o que lle quedaba. A rapaza mirouno, para que non se preocupase:

-Hai mais

Sentáronse na esquina esquerda da mesa, a que estaba mais preto do mesado, pegados ó fregadeiro. Logo, sen levantarse, o Telmo non tardou en acariñarlle o pelo, meténdollo detrás da orella.

-Vas tirar...-rebulíuse cos ollos no ule

Bicouna no pescozo, na fronte, no queixo. Nela prevíndose das compañeiras, levouno o cuarto. Espíronse en cadansúa musica. O Telmo nun desdentado popdeireta enlentecido pola maría, a Nela, mais lixeira, coa fame dun funkcordeón.

Un anaco de pel despois e, sen esperar moito, a rapaza percorreuno núa, provocoulle o apuro e abriulle o embude.

-Un mais -pregou
-Non sei...

Alá ela lambeu a súa maneira e logo, remexeuno ata que o espeto volveuse facer. E de novo, cadanseu danzou o seu paso, procurando que o outro non quedase moi  retrasado.

-Queres outro café?
-Non
-Bueno entón, vémonos
-Antes do xoves non podo -regateou
-Eu teño exame o dezaoito -ansiou

Ó fin, decidiron contratar o martes.

2 comentarios:

  1. Gustoume... como case todo o que escribes.

    ResponderEliminar
  2. Grazas, coma sempre... Demasiado para min... Seguimos facendo camiño de aprendizaxe... Por certo, fai tempo mandeiche unha menxase o facebook sobre un obradoiro.. Bikiños...

    ResponderEliminar

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena