Atopáronme

Os nenos-show que encarguei no twitter, cazan peixes baixo a lúa erotómana que busca oco entre os videos dalgún egobook. Merqueina tamén -unha mariola de modos ecchi-, para non ter que masturbarme todos os días -non aburre, pero vólvese canso-. Fíxenme cun doutor en artes e outro en política, que as pregarias fanse máis sexuadas -e excitantes, obviamente- se se lamben dúas raposas. Ambos compreinos sindicados, collidos da man do aparato. Igual que á gurú da maquillaxe ou ós figurantes da webserie, afiliados á oportunidade do libro sen papel e a empresas de economías somerxidas. Pero esquecinme das cartas de amor da homicida televisada, do tango da ecolalia suicida do seu herdeiro.

E elas acháronme detrás do pecé, entre a wikipedia e o iajú:

- Teño o que ti non tes: un degoxo:

 facer milleiros de redemancebos interparenterais: 
e todo, cun click nas narcosalas dixitais


No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena