Self: trialidade*

Debuxar unha escaleira no pulso mentres o corpo píntase de vermello. Esquecer o nome ó tempo que a alma se esvaece. Reescribir o almorzo, o xantar, a merenda, a cea... cada oito, non cada tres minutos, á vez que se constrúe un valado na gorxa. 

Mirar as lendias que andan a pintar pencas no meu pelo e rasurar o pube:
-Aí non! 

Esconder a miña mente e domesticar o meu corpo: 
-Todo, para contentar ó doutor


*delirio tres

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena