Egotism

Xacobe entra no cuarto, mira ó chan e non pensa no mexo que empapa o seu pantalón. Marco sae del e, Lois e Fonso, os tres, míranse uns a outros. Rin por dentro.  Nun bater de palmas reparten as bolas. O máis lambón conserva o alento dos outros na caluga e un nariz de prata para emprestar.

Xacobe, pide permiso para tirar do teu peto, uns euros para o tren ou para unha viaxe máis pequena. Marco, Lois e Fonso esgotan un discurso de si mesmos. Ámanse acompañados dun espello e esperan que escollas o seu cu como almofada.

Xacobe mendiga unha micra. Marco, Lois e Fonso comen bolsas tras o cristal dun pinball.

E mentres eu, miro: perda de cans de caza...

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena