Korsakoff

Chuspiu a súa merda no  despacho. Púxolle o meu nome. Pregunteille -en defensa:

-Estás so? -que, clarexo por si non se entende ben,  non é mesmo que dicirlle sénteste so

Tatexou e seguiu cuspindo, todiño o que tiña no fígado:

-Non volvas máis, para isto non
-Vou facer un escrito ó valedor, e vante mandar a Barcelona ou o País Vasco
-Vale, pero se queres seguir falando senta. Se non, marcha

e sentou. Botou algo máis do esterco que lle saía da lingua, e eu - en exercicio de espello refractario-, pensaba que sen saber, estaba a acertar


Igual porque as merdas non son tan distintas unhas das outras

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena