Conversas entre corvos

No espazo entre o home que está sentado no cuarto azul e a muller que  se apoia na parede cor ceo, hai unha mesa. Unha táboa de noventa graos envolta en papeis dixitais e piñeiros virtuais. Deses nos que as follas que non se pegan a túa saia, crábanseche entre as dedas:

E que importa se mañá non hai -Hoxe é hoxe cando cho pido- Un peito encollido ou exposto, un onde mamar

Na beirarrúa que anda a cabalo entre o concello e a xunta, entre Rabo de Galo e Santiago; leva un anaquiño esperando, un can sen amígdalas na gorxa. Na estrada que se arrastra entre a xunta e o concello, entre Santiago e Cabeza de Vaca, vai cruzando un galo de unllas amputadas. Sen esforzo, atópanse un ao outro:

Se te desfás dos teus dentes postizos, eu selarei o meu pico

No circunloquio da oposición, un pensamento: 
colocar ó xastre de Peares na extrema dereita do seu pé esquerdo

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena