A paso de boi


Na rotundidade do: a camiño entre a mañá en que a túa nai te pariu e o derradeiro alento do vih:
-Merda, que fixen?
Ridícula entre as sabas molladas pola febre, tento convencerte de que as náuseas rematarán pronto e, se cabe, un anaco antes de morrer:
-Igual, moito antes
Aforraches en visitas: a da túa nai, a miña e pouco máis:
-E ti tamén sobras
Pregúntaste: canto morbo ha causar o teu funeral: cantas visitas ao médico: cantas vergonzas:
-Ok, entón: ferro, vih, hepatite b e c -vai sinalando no papel
-Si
-Algo máis?
-Ibuprofeno seiscentos
Na categoría dos males: Lucifer quedouse curto neste encontro co Purgatorio: despois de todo o pecado é inmenso:
-O sexto mandamento é unha feira
Ao fin non é cousa de cometer furtos ou roubos: de ningún tipo de patrimonio. Levas a reflexión cara a fiestra:
-Chove?
-E vai frío
Achégoche o zume: azaneas a cabeza, engurras a mirada e esperas que insista. Un bico cabería neste instante:
-Preciso unha aperta
-Boba
Escúsanse escusas para mostrar o corpo feito, non así: desfeito. Xiras o discurso:
-E o neno?
-Está ben
-Haste encargar?
-Descoida
Entra a túa nai e diche: que te tapes, que o pai anda a facer a vendima e que o neniño vese tan bonitiño: tívoo no colo e fíxolle carantoñas de avoa malcriada:
-Vainos tolear!
-Si -contesto
-Sorrí todo o tempo -e dálle!
A túa cara rexeita a conversa: como non a ías eludir! o raro é que non lle deas un corte: para unha hostia xa sei que non tes forzas, aínda que merecer: merécea:
-Porque é miña nai
-Xa
Fas por non escoitala: e por non ver que o teu pai non apareceu: e nin unha aperta ao neno, non vaia ser:
-Que me dea por pensar que aínda teño tempo
Porque sentes que a túa morte chega a paso de boi, pero a vida: -ai, a vida!: ela fuxe coma unha lebre

*Aos que nunca lles toca  unha quiniela...

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena