O carneiro

-Sabes o dos Ghaiteiros de Ramirás?
-Non, pero de seguro que mo has contar
-Enterraron ao pai
-E logo, estaba vivo?
-Non o!
-Entón?
-E tanta xente como lles foi!
-E?
-Nin caldo de ósos (de carneiro)
-Cartos non lles  han sobrar
-Que os pedisen emprestados?
-Veña o, e os nenos morrendo coa fame
-De fame non se morre
-Como?
-Aos nenos un bocado non lles a faltar, pero a eles: así lles rebente o bandullo!
-Dubido
-O que?
-Co estómago baleiro...
-Ándasme a levar a contra?

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena