Free



Un cóbado rebenta no meu lombo. Este varón quere ensinarme - di-, que novas liberdades. E eu atópome -algo así-, como no ano sesenta e oito de finais do século pasado. Alcol, maría e sexo: enchidas están as caralla´s sensualités de aperturas non máis alá da miña entreperna.

-Perdes o tempo
-(A vida é unha, e a vellez  acurta)
-Arrisca, non o penses. Carpe diem...

Aproveitar que? Forzado o clítoris, afogada a sensualidade, sen xogos demasiado longos -non vaia ser que, co aburrimento, frustremos a espera-,  vou ao emparellamento -sexa este para a eternidade ou de duración limitada-,  sen demasiado esforzo. Despois de todo que máis dá un varredor que un cirurxián, o que importa é que a teña ben feitiña.

-Veña, tes algún problema?
-(Que vou ter, imbécil!)

A cuestión deriva nun acordo transversal: ti empréstasme o corpo e eu, o burato. Humidades aparte.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena