EXTRA-ORDINARIO



Tres escenas para espir o teu sorriso: un ola cabeza cara abaixo á dereita, un salto de can para cariñarte a meixela, un hei-concidir-contigo-na-porta-do-baño

Tres meses de pre-parto-cara-ti: un saio na túa busca so ou en compaña, un aprovéitame na curta marxe do sencorpos entre os dous -no aléndotempo, no interespazo-, un volvo-agora

Tres mulleres  escorréganse: unha que te amou e non amaches, unha que amaches e non te amou, unha que esperas amar e que te ame. Un non-quero-amencer-sen-ti

No elevador do desencaixe entre as almas nosas: un experimento extra-ordinario, unha sesta sen suor, un aqueloutro, desempréñanse do sentido da liña que constrúen os significantes:

-E é que  aquí, dende o lonxe, coido do teu existir mentres espero que unha aperta invisíbel envolva o valado do meu



Todos queriamos ser extraordinarios
 -pero neste intre e, a pesar da nosa vulgaridade-.
 Quero que saibas que poderías ser o culpable de que hoxe me atope estrañamente ben*

*Rosenvinge

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena