Escabeche real


Serpeo pola vida coma unha cobra que espera non atoparse coa súa parella ideal... para que non morra o conto, máis que nada...

Nos tempos que xa non corren -senón que andan en paralelo-, eu, a Balteira, teño gañas de foder nas mentiras e queixas dos que me choran entre as pernas. E é que se me recoñeces entre as túas sabas e se che ocorre que, ademais de follar, teño que lamber as túas feridas, neste intre, imaxina o camiño dos ouriños:

-Que si ti tes que mexar sentado, non é porque sexas muller...

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena