Balíns de goma


A escopeta de balíns que trouxo Pablo non me entusiasmaba moito, pero como el si o estaba, pedinlla. Seguramente pensase que eu cría que era unha sorte poder disparar. Vaia cousa, pensei, mentres sinalábamos o piñeiro.

-Alí
-Alí

El lle deu, nalgunha parte do tronco. A min sen embargo desvióuseme un pouquiño. O suficiente como para pensar que aínda que pasase o resto da miña vida -e con once anos, unha conta con moito tempo por diante- tras o posto da feira dos peluches, non ía gañar nin o globo que debía reventar.

-Pero, que foi iso?
-A persiana
-A persiana! -estupefacto

Si, a persiana, a do meu cuarto. Fíxenlle un buraco pequerrecho, máis que os que xa ten perfectamente aliñados; pero tamén, perfectamente perceptible.

-Non disparei
-E logo?
-A Susana si o fixo, eu non quixen

Comenteillo, sen expresar convencimento de que o que non fixera me producise arrepentimento ou non: Probar o que era disparar unha colt.

-Pois, eu si o faría
-Ben

Unha semiautomática similar a que se deixaba, cando non estaba a traballar, na parte darriba do armario, co cargador cheo -nunca posto-; a carón das mantas e das colchas.

-Son incribles -na oficiña do cuartel
-É unha arma
-Dispara pelotas

Vale, pai, e si eu estivese diante -nunha desas manifas? Demasiado pouco interesada nos movementos estudiantís dos oitenta, pero non imposible...

-Que?

Que tes boa puntería, que che gusta ir de caza, que gañas na barraca da berbena... Eu non milito. Nin tan siquera por unha nómina -e menos como freelancer.

-Fora eu
-E eu sen saber ( tanto tempo, sen entender)



Mamá, non te preocupes, as persianas poden estar tranquilas: As verbas non fan sangue.

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena