Por non estar léveda de todo




Hoxe sorrío, non sei por que. Tanta dozura sinto que parece parida por muller, pero non... foi cousa de tres homes:


O primeiro: Quico*.


Diante dos vidros da súa mirada, entre os seus dentes. Q é o espello dun carnívoro que vomita cebada -dicir doutra maneira sería insultalo, entendámonos: os vexetarianos vexetan, sen máis.


Trato, apoiada en atrevida arrogancia, a súa paixase persoal coa espectadora de platea. Enfiar as verbas e escoitalas. As dela, as de Q.

Pensar, como sería unha noite vexetando con Q?


O segundo: Ti.

Detrás da sombra da túa cadeira, entre eles e T. T é a psique que espera a cupido -dicir doutra maneira sería un insulto, entendámonos: cupido celestinea, sen máis.

Apoiada no matusalén, mentres trato a túa paixase persoal coa amiga que se deixa bicar na meixela. Enfiar os ollos e adiviñalos. Os dela, os de T.

Pensar, como sería unha noite celestineando contigo?

O terceiro: El.

En fronte as margaridas, entre o pe-cé e E. E é o reflexo del mesmo e dos seus desexos -dicir doutra maneira sería insultalo, entendámonos: as imaxes recrean, sen máis.

Apoiada no teclado investigo a súa paixase persoal que se deixa violentar con pensamentos revoltos no blogue. Enfiar as ideas e estructuralas. As deles, as de E.

Pensar, como sería unha noite recreando en Lisboa?



Grazas, meu cupido.

Grazas, miña psique,

por non estar léveda de todo.




*Cadaval, premios maríacasares e máis

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena