Os billymorfos*




-Una bandera enorme -Luísa

-E é do pepé ou do soe? -Lorena
-Xa estamos! -Pedro
-Que ocorre? -Lorena
-E que se falamos de bandeiras españolas temos que pensar... -Pedro
-(Eu non penso nada...) -Lorena
-No sé del soe -Luísa
-Pois non, é do partido rexionalista... -Pedro
-Ay, perdón-Luísa
-E que sempre... -Pedro
-A min as bandeiras danme igual -Lorena
Alomenos danme igual nesta conversa...
-¡Qué mierda!-Xan
-E logo? -Lorena
-¡La putabandera! -Xan

-Que ten? -Lorena
-¿Ves la nuestra? -Xan
- alí! -Lorena
-Por eso -Xan
-A min as bandeiras danme igual -Lorena
Alomenos danme igual nesta conversa...
-Que filloputa! -Ramón

-E logo? -Lorena

-Quitaron la de España -Ramón

-Aa! -Lorena

-Ya... -Ramón
-Xa, que? -Lorena

Pero se a min as bandeiras danme igual... Alomenos danme igual nesta conversa... Porque as bandeiras non son sangue, son veas; son camiños, non lameiros....

Nesa conversa si... follaría contigo.


*Os billymorfos son: 1. Poboadores da Galiza que falamos, bueno, tanto nos ten...

2.Enténdense como persoas harmónicas...

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena