O xiz de Caín


Quedar sen recreo polo igrego e máis o eledobre, foi unha novidade, e como tal, dolorosa. Entrar na clase de cuarto e esquecer o que a mestra de primeiro che encargou -alí diante dos maiores-, foi como tal, doloroso. Non entender a onde tes que ir -no teu primeiro día-, no novo colexio... entrar a destempo na clase, decatarse da mirada pasivoagresiva da monxamestra -perder a túa irmá entre todas a nenas-,... todo aquilo foi a maiores, doloroso.
-Ana
-Si?
-Imos xogar?
-Estou coas miñas amigas

Escoitar os berros da nai -quedar sen merenda-, polas acusacións de irmacidio, foi ao fin, repetidamente, doloroso.

-Belén -polo móbil
-Si?
-(Bótote de menos) Que tal mamá?

Presentir que os fillosdedeus son finitos e imperfectos, que apestan nas súas enfermidades e medos...

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena