Xastre ou xardiñeiro?


-Non parece bo tempo para a poda
-E logo?
-Moitos andan a pasar a tixeira

O aire da tendabar está cargado -as leis non contan no findomundo, alóterradentro, en Cabeza de Vaca- e, vai frio para botalo fume fora.
-Pero que fas, carallo? Cantan bastos!
-Merda!
-Está na partida que senón voume!
-Quen anda na poda?- pregunta o Manoel

Berra o Orencio dende a barra:-Pero ti que dis! os camiños están que non se pode andar neles! non se distinguen as leiras dos montes!
-Métete no teu! non me refiro a iso!
-Entón?
-Aos merdáns que andan a botar a xente!
-Xa, o paro!
-O paro? O paro! O que pasa é que hai moito xastre!
-Como!
-Si, como o de Peares!
-Xa estamos, deixa a política e atende as cartas!
-Bo pequeno xastre valente!

O Roman mantén ao xenro, a sua filla e aos dous netos. Bueno, mellor dito as contas da sua muller.

-Sabe ben como se recorta, iso si... pero cando se trata de producir...
-Xa, xa
-O que eu digo, fan falla mais xardiñeiros e menos xastres
-Ou ao revés...
-Entendémonos... non é bo tempo de podas...

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena