Es ti


Tódolos anos, reservo dez días para baixar a Ourense. Non é o mellor sitio para pasar un verán, pero non o podo evitar. Incluso cando no aire cheira a fume (do monte), penso en que non me apetece outro lugar.

Neste que andamos a rematar, levei comigo o meu pc. Así que, despois de preparar o xantar e, mentres espero a que cheguen todos, miro o xornal, organizo o meu correo e, dispoño dos arquivos para adiantar traballo de cara a volta das vacacións. Despois de comer, cando os demáis durmen a sesta, eu continuo dándolle ao teclado.

Namentres da o sol non hai quen saia da casa, así que, aínda teño tempo para seguir un anaco máis. Nun deses días, o can da miña nai achégase ao aparello en si, e, como si tal cousa, ponse a lambelo. Cando xa levaba un anaquiño, a miña irmá bótoulle un berro e o cadelo quédouse mirando cara min. Na súa mirada, parecín escoitar:


-Isto és ti, este é o teu espazo...

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena