E logo?



-E logo, onde vas?
-Aos Castros
-E logo, que hai nos Castros?
-Castros
-Ti es parvo!
-Non ó
-Entón?
-E que a Laura ten gañas de velos
-E logo?
-Ai, carallo!

Vai frío e, o coche non está para moitos trotes.

-Ves comigo ao Ancoradoiro?
-E logo?
-Quedei coa Lola
-Pois, entón?
-Non teño gañas de parar moito

Vai calor e, o coche non está para moitos trotes.

-Ves ou non ves?
-E logo?
-Vaia ó, só pregunto se queres vir

O coche rompeu.

-Para que viría!
-E logo?


E logo... merda!! Vin para empurrar, non?

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena