Camareira, por favor


-Un johnycola
-Non hai johny
-Entón, que tedes?
-Cenpippers, ballantines
-Entón, un cacique
-Con cola?

-Si, tédela light?
-Non
-Bueno, pois normal.

Ollos pequenos, azuis, pero pequenos. Miras ao lonxe, e a mín, tamén. Sorrís con timidez, non falas.

-Dous barcelóscontrina
-Doce euros
-Carallo! Hi hi
-Gracias
-De onde es?

-De Carral
-E nunca saes?
-Algún día
-Por onde?

Pendente na cella, chiviña rubia. Lingua de bufón.

-Ei, moza!
-Si
-Dous beefeatersconlimón e un cenpippersconcola
-Dous cenpippers?
-Non, beefeaterconlimón
-Ok
-Eee, para que teño que levar o coche!
-Sinto
-A tí perdoocho, guapa!

A moza da pel morena, mira con desconfianza. As pernas delgadas, o escote abundante.

-Tres euros
-Vasme cobrar as augas?
-(Si, e logo non as vas beber...)
-Joder
-Grazas
-Por ese sorriso!

As mans grandes, o corpo tamén. En todas as direccións.

-Ves bailar?
-Estou traballando
-Dous minutiños
-Non podo -sorrindo
-Mira que es bonita!
-Non tanto
-A máis bonita
-Ha ha

Son as cinco. As neveras están cheas de auga caramelizada. Sete caixas de vacíos.

-Nena!
-Que?
-Un larioscon...
-Non se serve máis
-Veña

-Non se serve
-E unha cervexa? Preciosa, mira que ollos tes!
-Pero se imos pechar...
-Béboa rápido
-Douscincuenta
-Invítame...-como chorando
-Veña non me... (amoles)
-Anda
-Douscincuenta!

Ollos castaños, ben parecido. Abanéase sen vento.

-Daniel, ímonos! -achégase unha rapaza
-Vas ao Alakrán?
-Vou durmir...Douscincuenta
-Veña, ven ao Alakrán e tomamos unha
-Estou cansa (dame dunha vez os cartos)
-Ala, xa chos dou eu -paga ela

Loira, pequena. Non lle sentan moi ben os vaqueiros eses.
-Acabaches? (Pagou) Setenta
-Coma sempre
-Apetéceche ir almorzar ou imos un ratiño ao Alakrán
-Dame igual
-Pois, imos
Estou cansa, teño fame, pero tampouco me importa algo máis de música.
-Eii
-Si?
-Sóasme
-(Non te acordas?) Acabo de servirche unha copa
-Ai si, onde?
-No Blues (Este é idiota)
-Bailas?
-(Isto xa o vivín) Non, estou cansa, sinto
Sinto que a miña coladepavoreal se faga invisíbel cando baixo do esceario. Pero máis sinto que a miña representación precise de que ti estés bébedo.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena