Trinta e tantos



...case corenta. Diante do espello, completamente espida... Por que non? Vai calor...


Celulite xunto ao embigo, estrías un pouco máis abaixo das cadeiras... Pestanas brancas.


A mirada pasivo-agresiva, o sorriso de comodín. Unha nómina. Máis de oito horas. Porque si, porque non desgravo por ninguén...


Un café coa nai do neno doutro.
Un baile co fillo da túa excompañeira de promoción.

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena