Si... quero


Algúns casamentos son máis de conveniencia que outros. A min conveume cobrar 6000 euros no mes de abril do 2008. Igual que a ti che convén agora por o vestido branco en Castrelos. Por que me ía enfadar?

Eu xa tiña os cartos gastados, antes de ser cobrados. Ti xa tes manchado o vestido, de pisalo antes de mercalo. Pisáchelo comigo fai uns meses cando despois de sorrirme, compartimos unha raia no coche do Alfredo.

Eu xa perdera diñeiro antes de rematar a cerimonia coa Chilena. Ti xa comeras a tarta nupcial co de Cambre, despois de deixar ao Alfredo no aeroporto.

Eu xa me separara antes de consumar. Ti xa perderas o anel coa Lorena, no motel o que foras co Alfredo no verán anterior. Eu xa cho dixen. Ti xa mo dixeras. Eu xa te perdín, ti xa escolleras.

Así qué máis che da, que cando vaia a follar coa miña esposa, eu lle pague antes de marchar...
Bicos meu amor, que che senten ben as perdices!

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena