Tropezando

Tropezando de novo contigo. Coñezo esa mirada. Fixa en min. Eu xa a fixei en ti, outras veces. Non te desexo pero, es tan bonita!
Non podes enfadarte comigo, non podo ter ciumes de ti. Es miña amiga, son túa amiga. Pero cando, pasan uns días sen verte, parece como se voltase a descubrir eses ollos, a altura dos teus tacóns, a túa cor favorita. Como se despertases comigo, e ao erguerme, curioseases o que eu son, a forma das miñas cadeiras, o meu perfume favorito, a miña colección de pendentes.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena