Soldadiño de chumbo, soldadiño


Vai frío, a chaqueta está mollada. O sarxento mira de reollo.
-Soan tiros fora.
-A metralla ven de España.
-Non tiña nin idea.
-Imos cara a oficiña, igual cambiaron as cousas.
-Dubido.

Canto máis me suxeitas, máis medo teño de caer.*

-Ramiro, e logo a Elvira segue en Bosnia?
-(Avaneando a cabeza dí que si)
Escureceu demasiado pronto. As beirarrúas non protexen aos peatóns.
-Fodíchela ben fodida!
-E logo?
-Criches que isto era un paseo...
-Pagan ben
-Se ti o dis
Orballa no Galo. Vai algo de aire.

-Ramiro, e logo a Elvira, segue en Bosnia?
-(Si, avaneando a cabeza)

Queda un furgón na praza. Disque é o da "gallega".

-Non me queda tabaco
-Que carallo!
-Está a falar soa, soldado?
-Non, sarxento
-Tou
-Quere un pitillo?
-Grazas
-Para cando lle deron o permiso?
-Aínda para dentro dun mes

Non quedan castañas no Souto. Venderonas todas, este ano houbo poucas, e saíron ruís.

-Ramiro
-Si, si... veu a Elvira!!!
-Ramiro...
-Quérela visitar? Vai vela ao camposanto!!
*Pensamento roubado do último disco de Bebe

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena