Peter Pan


-(Teño un cepillo de dentes e goma de mascar... O que non teño son suficientes pañais)
-Ola, que fas?
-Estou aquí con Lola e Salomé -disimulando a acritude- (Perdoa que cando penso en ti, me volva tan machista)
-Nos tamén estamos dando unha volta

Sorrío sen gañas.

-(Nin sequera chegaba á media, e perdoa, xa o dixen, póñome moi machista)
-Ola, perdoa -esta amiguiña é rubia- imos ir ao Candinga
-Agora vou
-(E ao final non puideches nin arrincarme medio orgasmo.) Levo tempo sen verte
-Fomos as festas a Oviedo
-(Segues a coleccionar amigas? Seguro) e, como che vai?
-Moito traballo, pero ben, e ti?
-(Aburro, de verdade. Non era tanto o que pedía.)

Vouche contar baixiño. Achégate: "Hai un tipo que me alporiza especialmente: O homehappy.

Seica é o mellor para montar unha festa, fala con todas (e todos), bébeo todo tamén (e se fai falla o respira). Fai fotos con nocturnidade (sabe darlle a función sacarollosvermellos, na cámara e fora dela), aconséllate ver Os Crevinsky, anota o teu mail, fálate do último single de Massive Atack (ese en que sae un toureiro e o seu touro), agrégate ao seu face (xunto con cen mozas máis, os pubs de moda e outros enlaces varios...)

Pero non te trabuques, muller desconfía: Non fagas plans nin para un polvo!!!
"

No hay comentarios:

Publicar un comentario

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena