Duelo de copas

Entre as polas hai unha paxara que me ten engaiolado. Chámase Iria e non responde aos sms. O outro día a chamei para tomar un café e quedamos na Praza do Peta.
-Ei, levas moito esperando?
-Un pouco, pero como te coñezo, xa non apurei moito
-Jajaja, imos?
-A onde che apetece?
-Non sei, no Auriense o café... como que non.
-Podemos ir ao Marte
-Bueno

Tres horas máis tarde entramos por fin no Auriense.
-Ola Ramón
-Iria, canto tempo?
-Xa ves, preséntoche a Pedro

Démonos as mans, e mirámonos como dous cans. Iria creo que se deu conta.
-Queda se queres, imos a estar un pouquiño
-(Grrr)
-Vale, quedei máis tarde cun colega, co Manel
-E como estas? Fai tempo que non te vexo
-Ben, collimos o Embora, e ímolo arrenxar
-Ai si, pois sorte
-Tes que vir a inauguración
-(Grrr)
Eu pedín a terceira estrella, mentres miraba as rapazas que entraban no baño, a penúltima non estaba mal.
-En fin, voume
-Chao, xa nos veremos
-(Grrr)
-Iso espero. Encantado rapaz- dame unha palmadiña nas costas ao mesmo tempo que vira cara a porta.

-Queres outra cerveza?
-Non por qué non nos imos.
-(Vale)
-Son 12 euros
-E logo subiron as cervezas?
-6 birras, 12 euros
-(Vaia marchou sen pagar. Grrr)

A noite era agradable para pasear. De súpeto deixouse caer no chan e comezou a rir. Baixei e observeina. Foise achegando.
-Estás segura?

Seis meses despois estaba co Ramón de copas.
-Ola, acórdaste de Pedro?
-(?)
-No Auriense
-Ola
-Ola

Démonos as mans, e mirámonos como dous cans. Iria creo que se deu conta.
-Que tal Nela?
-(Grrr)
-Ben, case non a vexo, pero ben. Que tal o Embora?
-(Grrr) Vai ben, pásate un día, eu estou os venres e os domingos.
-Ok
-Bueno, encantado de verte, veros... Teño algo de presa, ata outra.

A noite era agradable para pasear e pensar na hendrik´s que deixara a deber.
-Ei, imos.
-Canto é?
-16 euros.

-(Xa ma cobraches, paspán)

1 comentario:

  1. jajajajajaja... duelo de copas, sí, pero con un as (de copas) en la manga. Donde las dan (las copas) las toman... jajajajajaja... la rabia contenida, al final, aflora con Hendrik's incluída...jijiijiiijiiji.

    Bicos!!!

    ResponderEliminar

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena