Sen bico

Día un:

-Déixame tocarche os peitos.
-Non.
-Un pouquiño.
-Non.
-Tocáchesme o cú!
-(Sorrisos) Que non.

Día dous:

-Penso naquel día.
-Que día?
-O día en que puxeches aquela camiseta.
-Xesús. Qué teima. Déixame.
-Cansas. Non.

Día tres:

-(Sorrisos) Vas parar, senón vas levar.
-Non. Eu tamén podo dicir non.
-Xa.
-Que sí.
-Mira que é perigoso.
-Xa verás como sei dicir non.
-Xa veremos.
-Seguro...

Ela fai un amago de bicalo.

-Ves, díxenche que sabía dicir non.

Tenta de novo. El aparta.

-Non.

Nese intre ela descobre que non é o mesmo follar que facer o amor.

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena