Xa sei que é unha grosería... preguntarlle a alguén se é bipolar!

4 AM, 11/06/06:

(Chamada perdida). Que queres? Por que non me contestaches o sms? Porque as disculpas fálanse. Perdoa, tiñas razón, aínda que te pasaches. Vale, xa está. Corazón, perdoa. É tarde, bebiches? Non. Que tal polo Grove? Ben, pero pouca xente. Seguro que non bebiches? Non. Un bico. Idem.

00 AM, 12/06/06:

"stas ocupado? xq non chamas?" (sms de ida) "stou traballando. stou enfadado, xq non contestaches. bcos" (de volta)

8 AM, 13/06/06, Chamada dende a oficiña (que paga o cliente):

De qué falas? Pedinche perdón e non respondiches. Discutímolo o sábado. (Silencio). Lembras que te chamei? Non me respondiches ao sms. Xa o falamos, isto é un déjà vie con mala hostia! Non fai falla que te poñas así. Ti es bipolar?!!

Para el@s: Bipolar, enténdese home con dous ovos... un de cada galiña.
Para eles: Se bebes non @ chames!!

TERRA DA FRATERNIDADE: Homenaxe a Zeca Afonso (nota: comeza no minuto 28)

Loading...
E dixo:

-A unidade emotiva consíguese no conto pola ousesión do que ten de sobrevivir
-O remate ha de te-la virtú de faguer simultáneas no esprito as imaxes que foron sucesivas
-A presenza do remate debe estar atafegada, pero latexando con forte resonancia en tódolos currunchos do relato
-O remate é unha imaxe que fai estoupalo conto nas verbas derradeiras, despois de inzalo poderosamente
-O conto é unha pelica na que se sinte o pulso dunha imaxe contida
-O conto é o remuiño que fan arredor dunha lámpada moitas bolboretas, todas mergulladas na mesma luz

O Dieste

-Vai indo, non si?

A Nena